Op zijn 18de misbruikt Jayden zelf een jongen uit de buurt

Jayden is een Yu di Kòrsou. Hij wil de stilte rond seksueel misbruik doorbreken. Hij is zes als het misbruik begint. Twee oudere zussen gebruiken hem om hun eigen seksualiteit te ontdekken. Ze zijn acht en twaalf jaar ouder dan hij. “Ik was een toy voor haar. Ik moest haar seksueel bevredigen. Ze gebruikte mij om te ontdekken wat ze prettig vond.” Het gaat steeds
verder. Later komt daar ook penetratie bij. Het misbruik door zijn zussen loopt door tot zijn negentiende. Ook een oudere buurjongen misbruikt hem.
“Vanaf mijn zesde wist ik al wat het betekende om een erectie te krijgen. Het was te vroeg. Natuurlijk heb je als kind momenten waarop je een erectie krijgt maar dan gebeurt het en is het weer weg. Maar dit was constant, het móest.” Zijn lichaam móet reageren op de behoeften van iemand anders. Hij moet iets doen waar hij als kind niet aan toe is. “Het is niet de behoefte van het kind maar de behoefte van die oudere persoon: van mijn zussen en mijn
buurjongen. Dan gebruik je iemand. Het is geen bewuste keuze van een kind. Je weet niet eens wat het is.”
Terwijl thuis alcoholmisbruik, voortdurende spanning en mishandeling het dagelijks leven bepalen, ervaart Jayden bij zijn zussen en de buurjongen zachtheid, aandacht en vertrouwdheid. Het misbruik raakt verweven met nabijheid en het gevoel geliefd te zijn.
Jayden voelt dat er iets niet klopt maar kan er niet goed de vinger opleggen.
“Hij was acht jaar. Ik was achttien.”
Op zijn achttiende misbruikt Jayden zelf een jongen uit de buurt. “Voor mij was het normaal. Ik had het zelf als kind meegemaakt. Ik zag het toen nog niet als fout. Toch wringt het. “Het begon in mijn hoofd te malen: hé, wat gebeurt hier? Waarom voel je je hier goed bij? Ik kwam ik in conflict met mezelf.”
Wanneer Jayden op het punt staat de jongen te penetreren, stopt hij. “Ik moet mezelf aangeven bij de politie. Ik moet iets doen. Die jongen moet geholpen worden. Ik moet geholpen worden.
Dit is niet goed.” Uiteindelijk geeft Jayden zichzelf aan. Hij wil het stoppen. Hij vraagt om hulp voor het kind en voor zichzelf. En hij vindt dat hij gestraft moet worden. Na drie maanden in de gevangenis komt hij vrij. Zijn schuldgevoel blijft. “Het achtervolgt me nog steeds, wat ik fout heb gedaan.”
Jayden is nu 35. Het misbruik heeft nog steeds invloed op zijn leven.
Jayden is nu 35. Liefde en seksualiteit kan hij nog steeds niet met elkaar verbinden. “Als ik een relatie heb en iemand heeft gemeenschap met mij dan voel ik niet dat die persoon me liefheeft. Dat conflict zit er nog.” 
Het misbruik van Jayden voldoet niet aan het stereotype beeld van angst, dwang, fysiek geweld en directe afkeer. Wél van de verwarring die veel kinderen voelen: er klopt iets niet, is dit normaal? Seksueel misbruik kan ook subtiel beginnen met aandacht, genegenheid en het gevoel ‘gezien’ te worden.
Het volledige verhaal van Jayden staat in ‘De stilte doorbreken. Verhalen over geweld, moed en veerkracht van vrouwen en mannen op Curaçao en Bonaire.’

Het boek bestellen: https://lnkd.in/eiQxVMcX

Screenshot

Reacties

Één reactie op “Op zijn 18de misbruikt Jayden zelf een jongen uit de buurt”

  1. Annemarie van Rijn avatar
    Annemarie van Rijn

    Waar stilte wortel schoot

    Hij was zes,
    te klein voor geheimen
    die in zijn lichaam
    een taal begonnen
    zonder woorden.

    Waar thuis de spanning woonde,
    leek aandacht soms op liefde.
    Een hand, een zachte stem,
    een ogenblik van gezien worden –
    maar niets daarvan was veilig.

    Hij wist niet hoe onrecht heette
    wanneer het kwam
    in de vertrouwde vorm
    van nabijheid.

    De verwarring groeide met hem mee:
    liefde naast angst,
    verlangen naast schaamte,
    stilte naast wat nooit
    had mogen gebeuren.

    Toen hij achttien was
    en een kind tegenover zich zag,
    stond het verleden ineens
    tussen hen in.

    Een stem, diep in hem, zei:
    ‘Stop.’

    Hij stopte.
    Niet te laat voor die ene grens,
    maar te laat om te vergeten
    wat hem was aangedaan
    en wat hij zelf bijna voortzette.

    Hij meldde zich.
    Niet omdat straf kon helen,
    maar omdat de cirkel
    moest breken.

    Nog altijd draagt hij
    de jongen die hij was,
    de pijn die hij veroorzaakte,
    en de man die probeert
    liefde opnieuw te leren.

    Hij spreekt nu.

    En telkens wanneer hij zegt:
    ‘dit was niet goed,’
    verliest de stilte
    een beetje van haar macht.

    Naar het verhaal van Jayden uit De stilte doorbreken. Verhalen over geweld, moed en veerkracht van vrouwen en mannen op Curaçao en Bonaire.

    Peter Paul Doodkorte

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *